Jampa Tenzin (1942–1992)

Oblicza odwagi – tybetański opór: 1959-2009

Mnich; opiekun Jokhang, najświętszej świątyni w Lhasie

„Los Tybetu jest lekcją prawdy, a jeśli walczysz dla prawdy, nie możesz czekać aż ktoś ci powie, że masz walczyć” – Jampa Tenzin [czyt. Dziampa Tenzin].

Jedna z najbardziej rozpoznawalnych ikon tybetańskiego ruchu oporu na przeciągu ostatnich 50 lat, Jampa Tenzin, jest przedstawiany z pięścią wzniesioną w niebo. W takiej pozie był niesiony przez tłum na placu Barkhor w Lhasie podczas pierwszej demonstracji w październiku 1987 roku.

Tego dnia, dziesiątki Tybetańczyków przeszły placem Barkhor wykrzykując niepodległościowe hasła. Chińskie władze otworzyły ogień do bezbronnych protestantów, aresztując setki z nich i siejąc panikę. Kiedy zaczął się palić posterunek policji, Jampa Tenzin pobiegł tam, by ratować przetrzymywanych w środku mnichów i mimo trwałych poparzeń skóry, z zwęglonymi fragmentami ciała, wrócił z ręką wyzywająco wzniesioną ku niebu. Po tym akcie został aresztowany, więziony, torturowany przez długie miesiące, w końcu zwolniony. Jednak 22 lutego 1992 roku, jego ciało znaleziono w prywatnym pokoju z pętlą wokół szyi, choć oczywiste ślady na ciele wskazywały na pobicie ze skutkiem śmiertelnym. W powszechnej opinii bezpośrednia odpowiedzialność za tę śmierć spada na chińskie władze.

Akt poświęcenia i sprzeciwu Jampy Tenzina stanowi trwały testament tybetańskiego ducha oporu.

Zobacz poniższy materiał filmowy z protestów z 1 października 1987, upamiętniający heroiczną postawę Jampy Tenzina (fragm. filmu Tibet: Cry of the Snow Lion)

Tłum: K.G.

źródło: www.studentsforafreetibet.org