Rondo Wolnego Tybetu – Oświadczenie
Program Tybetański Fundacji Inna Przestrzeń
Warszawa, 14 stycznia 2009
W dniu dzisiejszym Zespół Nazewnictwa Miejskiego działający przy Biurze Kultury Urzędu M. St. Warszawy opiniował wniosek o nadanie nazwy Rondo Wolnego Tybetu skrzyżowaniu ulic Kasprzaka i Al. Prymasa Tysiąclecia.
Wniosek ten został wcześniej przyjęty przez Komisję Kultury Rady Dzielnicy Wola a następnie niemal jednogłośnie przez Radę Dzielnicy Wola. Pomysł zyskał aprobatę Podkomisji ds. Nazewnictwa Miejskiego w Komisji Kultury Rady Miasta St. Warszawy. 11 grudnia 2008 r. odbyła się dyskusja nt. nadania nazwy skrzyżowaniu podczas posiedzenia Rady Warszawy, w czasie której poparcie dla nadania nazwy wyrazili przedstawiciele największych klubów w Radzie Warszawy: PO i PiS oraz SDPL. Formalnie brakowało jedynie opinii Zespołu Nazewnictwa Miejskiego.
W dniu 14 stycznia podczas posiedzenia Zespołu Nazewnictwa negatywnie zaopiniowana została Uchwała Rady Dzielnicy Wola. Przy wydaniu opinii powołano się na rzekome słowa Jego Świątobliwości Dalajlamy, jakoby nie opowiadał się za wolnością, a tylko autonomią dla Tybetu. Zadziwia nas fakt, że taki stopień niezrozumienia sytuacji Tybetu prezentują eksperci, dlatego przedstawiamy wyjaśnienie najważniejszej kwestii: Dalajlama i Tybetańczycy apelują do wolnego świata o pomoc w odzyskaniu wolności przez Tybet. Tybetańczycy w Tybecie poświęcają tej idei swoje życie, wystarczy przypomnieć choćby ponad 200 ofiar ostatnich pokojowych demonstracji w Tybecie.
Dalajlama i Tybetańczycy na uchodźstwie nieprzerwanie od 50 lat podejmują działania na rzecz wolności swojego narodu i kraju. Tybet przed 1959 rokiem był państwem de facto niepodległym, a obecnie jest państwem okupowanym – co podtrzymuje zarówno Tybetański Rząd Emigracyjny, którego głową jest Dalajlama, jak i społeczność międzynarodowa (m.in. stosowne uchwały Kongresu Stanów Zjednoczonych i innych parlamentów).
W 1979 Deng Xiaoping powiedział wysłannikom Dalajlamy, że „poza niepodległością, wszystkie inne kwestie mogą być rozwiązane poprzez dyskusję”. Od tego czasu Dalajlama zaczął wprowadzać jako strategię osiągnięcia wolności dla Tybetu, propozycję rzeczywistej autonomii w granicach Chińskiej Republiki Ludowej.
Jednakże nie oznacza to w żaden sposób porzucenia walki o wolność, czemu Dalajlama wielokrotnie dawał wyraz w swoich wypowiedziach, których przykłady przedstawiamy poniżej.
„Od niemal sześciu dekad we wszystkich regionach naszego kraju (…) poddawani chińskim represjom Tybetańczycy żyją w ciągłym lęku, zastraszani i otoczeni podejrzliwością. Niemniej udało się im zachować nie tylko naszą wiarę religijną, patriotyzm oraz unikalną kulturę, ale i fundamentalne pragnienie wolności. Żywię wielki podziw dla niezwykłych przymiotów naszego narodu i jego nieposkromionej odwagi. Napawają mnie one wielką radością i dumą”.
Orędzie Jego Świątobliwości Dalajlamy, 10 marca 2008
„Po załamaniu się kontaktów z ChRL w 1993 roku przeprowadziliśmy badanie opinii publicznej na wychodźstwie i tam, gdzie było to możliwe w Tybecie na temat ewentualnego referendum, w którym Tybetańczycy wyznaczyliby najlepszy ich zdaniem przyszły kierunek naszej walki o wolność”.
Posłanie do Tybetańczyków w Tybecie i poza jego granicami, 14 listopada 2008
„Owe wartości wciąż prowadzą mnie ścieżką oddania niestosowaniu przemocy, również w walce o prawa i większą wolność narodu tybetańskiego”.
Ceremonia wręczenia Złotego Medalu Kongresu USA, Waszyngton, 17 października 2007
„Kiedy nadejdzie ten radosny dzień zjednoczenia uchodźców i Tybetańczyków z Tybetu w wolnym kraju, obecny system totalitarny, nazywany demokratycznym centralizmem, będzie musiał ustąpić miejsca prawdziwej demokracji, która zapewni wolność myśli, słowa i podróżowania wszystkim mieszkańcom trzech prowincji: U-Cangu, Khamu i Amdo”.
Dalajlama, Polityka przyszłego Tybetu; zarys Konstytucji.
Twierdzenie, jakoby Dalajlama nie domagał się wolności dla Tybetu jest zatem błędem, którego powtarzanie nie pomaga w poprawie dramatycznej sytuacji Tybetańczyków w okupowanym Tybecie.
Pomysł nadania ulicy lub rondu nazwy „Tybetu” bez wskazania, o jaki Tybet zabiegamy, nie oddaje poparcia Warszawiaków dla walczących o wolność Tybetańczyków, wyrażaną wielokrotnie, także w symboliczny sposób przez Prezydent Miasta Panią Hannę Gronkiewicz Waltz, która powitała Dalajlamę następującymi słowami: „Polacy są narodem, który przeszedł trudną drogę do wolności i demokracji, dlatego rozumie tych, którzy tą drogą kroczą”.
Apelujemy zatem do Rady Warszawy o jak najszybsze wprowadzenie do porządku obrad i uchwalenie nadania nazwy Rondo Wolnego Tybetu w Warszawie, tak aby oficjalne nadanie nazwy mogło odbyć się w dniu 10 marca – 50. rocznicy Tybetańskiego Powstania Narodowego, obchodzonej co roku przez Jego Świątobliwość Dalajlamę, Tybetańczyków i osoby popierające Tybet na całym świecie.
/-/
Piotr Cykowski
Koordynator Programu Tybetańskiego
Fundacja Inna Przestrzeń
Do wiadomości:
Rada M.St. Warszawy
Prezydent M.St. Warszawy
Parlamentarny Zespół ds. Tybetu
Rada Dzielnicy Wola M.St. Warszawy
Zespół Nazewnictwa Miejskiego
Media
