Dwanaście Sugestii dotyczących radzenia sobie z sytuacją w Tybecie autorstwa chińskich intelektualistów
中国部分知识分子关于处理西藏局势的十二点意见
Wang Lixiong, jeden z sygnatariuszy listu od czasu rozpoczęcia protestów w Tybecie pozostaje w areszcie domowym. Jego żona Tsering Woeser jest autorką 10 książek, w tym 2 o „rewolucji kulturalnej”, jej blog został zamknięty rok temu za opublikowanie zdjęcia Dalajlamy.
1. Jednostronna propaganda oficjalnych chińskich mediów wznieca obecnie międzyetniczną niechęć i nasila, i tak już napiętą, sytuację. Jest to nad wyraz niekorzystne dla długoterminowego celu, jakim jest obrona narodowej jedności. Apelujemy, aby taka propaganda nie miała miejsca.
2. Popieramy apele Dalajlamy o pokój i mamy nadzieję, że konflikt etniczny może zostać rozwiązany zgodnie z zasadami dobrej woli, pokoju i nie stosowania przemocy. Potępiamy jakiekolwiek akty przemocy w stosunku do niewinnych ludzi, stanowczo wzywając rząd Chin do zaprzestania brutalnego tłumienia protestów i apelujemy także do Tybetańczyków, by nie stosowali przemocy.
3. Chiński rząd twierdzi, że “istnieją wystarczające dowody, że wydarzenia te były organizowane, zaplanowane i skrupulatnie dowodzone przez klikę Dalajlamy.” Mamy nadzieję, że rząd potrafi wskazać te dowody. W celu zmiany międzynarodowego negatywnego spojrzenia i nieufnej postawy, sugerujemy także, by rząd zaprosił Komisję Praw Człowieka przy ONZ, by przeprowadziła niezależne śledztwo w poszukiwaniu dowodów dotyczących przebiegu demonstracji, liczby ofiar itp.
4. W naszym przekonaniu, język przywódców Chińskiej Partii Komunistycznej w Tybetańskim Regionie Autonomicznym, przypominający czasy „rewolucji kulturalnej” taki jak „Dalajlama jest szakalem w mnisich szatach i diabłem z ludzką twarzą i sercem bestii”, nie pomaga sytuacji, nie jest także korzystny dla wizerunku chińskiego rządu. Jako że chiński rząd jest przywiązany do integracji ze społecznością międzynarodową, uważamy, że powinien reprezentować styl rządów odpowiadający współczesnym standardom cywilizacyjnym.”
5. Zauważamy, że tego samego dnia, kiedy w Lhasie wybuchła przemoc (14 marca), przywódcy Tybetańskiego Regionu Autonomicznego deklarowali, że „istnieją wystarczające dowody na to, że incydenty te były organizowane, zaplanowane i skrupulatnie dowodzone przez klikę Dalajlamy.” Pokazuje to, że władze w Tybecie wiedziały już wcześniej, że protesty wybuchną, a nie podjęte zostały żadne działania mające na celu zapobieżenie tym incydentom, lub ich nasileniu. Jeśli doszło do zaniedbania obowiązków, musi zostać przeprowadzone poważne dochodzenie stwierdzające ten fakt i odpowiednio z tym postępujące.
6. Jeśli w końcu nie będzie możliwym udowodnienie, że było to zorganizowane, zaplanowane i skrupulatnie dowodzone zajście, lecz „powszechna rewolta” wywołana wydarzeniami, władze powinny ścigać odpowiedzialnych za wzbudzenie jej i sporządzanie fałszywych informacji oszukujących Rząd Centralny i ludzi; powinny także wyciągnąć poważne wnioski z tych wydarzeń, by uniknąć podobnych w przyszłości.
7. Stanowczo wymagamy, by władze nie wystawiały każdego Tybetańczyka na polityczne śledztwo i zemstę. Procesy tych, którzy zostali aresztowani, muszą być przeprowadzone zgodnie z procedurami prawnymi, które są otwarte, sprawiedliwe i klarowne, by obie strony były usatysfakcjonowane.
8. Wzywamy chiński rząd do wpuszczenia na obszar Tybetu wiarygodnych krajowych i zagranicznych mediów, by mogły przeprowadzić niezależne wywiady i raporty. Z naszego punktu widzenia, obecna blokada wieści nie zdobędzie zaufania wśród Chińczyków, ani społeczności międzynarodowej, jak również jest szkodliwa dla wiarygodności chińskiego rządu. Jeśli rząd ujawni rzeczywistą sytuację, nie musi obawiać się wyzwań. Jedynie przez przyjęcie otwartej postawy możemy zmienić postrzeganie naszego rządu jako niewiarygodnego przez społeczność międzynarodową.
9. Apelujemy do Chińczyków i rodaków za granicą, by byli spokojni i tolerancyjni, i zastanowili się głęboko nad tym, co się dzieje. Przyjęcie postawy agresywnego nacjonalizmu wywoła jedynie antypatię ze strony społeczności międzynarodowej i zaszkodzi wizerunkowi Chin na arenie międzynarodowej.
10. Zamieszki, które miały miejsce w Tybecie w latach 80-tych ograniczały się do Lhasy, podczas gdy tym razem ogarnęły wiele obszarów tybetańskich. Ta deterioracja wskazuje, że popełnionych zostało wiele błędów, jeśli chodzi o kwestię Tybetu. Odpowiednie instytucje rządowe muszą skrupulatnie rozważyć tę sprawę, zbadać swoje błędy i całkowicie zmienić nieudolną politykę.
11. By uniknąć podobnych wydarzeń w przyszłości, rząd musi przestrzegać przepisu o wolności wyznania i wolności słowa wyraźnie zagwarantowanych przez Chińską konstytucję, pozwalając Tybetańczykom na pełną ekspresję swych krzywd i nadziei, i pozwalając obywatelom wszystkich narodowości krytykować i wnosić sugestie dotyczące polityki narodowej.
12. Utrzymujemy, że musimy eliminować niechęć i doprowadzić do pojednania narodowego, a nie wzmagać podziały między nacjami. Państwo, które chce uniknąć podziału terytorium musi najpierw uniknąć podziału między narodami. Dlatego też apelujemy do przywódców naszego państwa, by podjęli szczery dialog z Dalajlamą. Mamy nadzieję, że Chińczycy i Tybetańczycy pozbędą się wzajemnych nieporozumień, rozwiną dialog i osiągną jedność. Ministerstwa, podobnie jak powszechne organizacje i przywódcy religijni powinni dołożyć wszelkich starań w tym celu.
22 marca 2008
Podpisy:
Wang Lixiong (Pekin, pisarz)
Liu Xiaobo (Pekin, niezależny pisarz)
Zhang Zuhua (Pekin, konstytucjonalista)
Sha Yexin (Shanghai, pisarz, chiński muzułmanin)
Yu Haocheng (Pekin, prawnik)
Ding Zilin (Pekin, profesor)
Jiang peikun (Pekin, profesor)
Yu Jie (Pekin, pisarz)
Sun Wenguang (Shangdong, profesor)
Ran Yunfei (Sichuan, wydawca, narodowości Tujia)
Pu Zhiqiang (Pekin, adwokat)
Teng Biao (Pekin, prawnik i naukowiec)
Liao Yiwu (Sichuan, pisarz)
Wang Qisheng (Pekin, naukowiec)
Zhang Xianling (Pekin, inżynier)
Xu Jue (Pekin, pracownik naukowy przebywający na stypendium badawczym)
Li Jun (Gansu, fotograf)
Gao Yu (Pekin, dziennikarz)
Wang Debang (Pekin, niezależny pisarz)
Zhao Dagong (Shenzhen, niezależny pisarz)
Jiang Danwen (Shanghai, pisarz)
Liu Yi (Gansu, malarz)
Xu Hui (Pekin, pisarz)
Wang Tiancheng (Pekin, naukowiec)
Wen kejian (Hangzhou, niezależny)
Li Hai (Pekin, niezależny pisarz)
Tian Yongde (Mongolia Wewnętrzna, działacz praw człowieka)
Zan Aizong (Hangzhou, dziennikarz)
Liu Yiming (Hubei, niezależny pisarz)
Liu Di (Pekin, niezależny pisarz)
中国部分知识分子关于处理西藏局势的十二点意见
1. 当前中国官方媒体的单方面宣传方式，具有煽动民族仇恨和加剧局势紧张的效
果，对维护国家统一的长远目标非常有害，我们呼吁停止这种宣传。
2. 我们支持达赖喇嘛的和平呼吁，希望遵循善意、和平与非暴力的原则妥善处理
民族争端；我们谴责任何针对无辜平民的暴力行为，强烈敦促中国政府停止暴力镇
压，呼吁藏族民众也不进行暴力活动。
3. 中国政府宣称“有足够证据证明这是达赖集团有组织、有预谋、精心策划的”事
件，我们希望政府出示证据，并建议政府邀请联合国人权理事会对证据和事件过
程、伤亡人数等进行独立调查，以改变国际社会的相反看法和不信任心态；
4. 我们认为类似西藏地区中共领导人所说“达赖是一只披着袈裟的豺狼、人面兽心
的恶魔”那类文革语言无助于事态的平息，也不利于中国政府的形象。我们认为致
力于融入国际社会的中国政府，应该展示出符合现代文明的执政风貌。
5. 我们注意到，拉萨发生暴力行为的当天（3月14日），西藏自治区负责人就宣布
“有足够证据证明这是达赖集团有组织、有预谋、精心策划的”，这说明西藏当局早
知道暴乱即将发生，然而却没有有效阻止事态发生和扩大，这其中是否存在渎职，
应该进行严肃的调查处置。
6. 如果最终不能证明此次事件是有组织、有预谋、精心策划的，而是一场被激起
的“民变”，则应该追究激起民变并且捏造虚假情报蒙骗中央和国民的责任者，认真
反省教训，总结经验，避免今后重蹈覆辙。
7. 我们强烈要求不对藏族民众搞人人过关和秋后算账，对被逮捕者的审判必须遵
循公开、公正、透明的司法程序，以达到各方面心服口服的效果。
8. 我们敦促中国政府允许有公信力的国内外媒体进入藏区进行独立的采访报道。
我们认为，目前的这种新闻封锁，无法取信于国民和国际社会，也有损中国政府的
诚信。如果政府掌握真相，就不怕百般挑剔。只有采取开放姿态，才能扭转目前国
际社会对我国政府的不信任。
9. 我们呼吁中国民众和海外华人保持冷静和宽容，进行深入的思考。激烈的民族
主义姿态只能招致国际社会的反感，有损于中国的国际形象。
10. 1980年代的西藏动荡局限于拉萨，这次却扩大到藏区各地，这种情况的恶化反
应出对藏工作存在严重失误，有关部门必须痛加反省，从根本上改变失败的民族政策。
11. 为了避免今后发生类似事件，政府必须遵守中国宪法中明列的宗教信仰自由和
言论自由的权利，让藏族民众充分表达他们的不满和希望，让各民族国民自由地表
达对政府民族政策的批评和建议。
12. 我们认为，必须消除民族仇恨，实现民族和解，而不是继续扩大民族之间的分
裂。一个国家避免领土分裂，首先在于避免民族之间的分裂。故而，我们呼吁国家
领导人直接与达赖喇嘛对话。我们希望汉藏人民消除误解，开展交流，实现团结，
无论是政府部门，还是民间组织和宗教人士，都应该为此做出努力。
2008年3月22
签名人：
王力雄（北京 作家）
刘晓波（北京 自由撰稿人）
张祖桦（北京 宪政学者）
沙叶新（上海 作家 回族）
于浩成（北京 法学家）
丁子霖（北京 教授）
蒋培坤（北京 教授）
孙文广（山东 教授）
余 杰（北京 作家）
冉云飞（四川 编辑 土家族）
浦志强（北京 律师）
滕 彪（北京 律师 学者）
廖亦武（四川 作家）
江棋生（北京 学者）
张先玲（北京 工程师）
徐 珏（北京 研究员）
李 骏（甘肃 摄影师）
高 瑜（北京 记者）
王德邦（北京 自由撰稿人）
赵达功（深圳 自由撰稿人）
蒋亶文（上海 作家）
刘 毅（甘肃 画家）
许 晖（北京 作家）
王天成（北京 学者）
温克坚（杭州 自由职业）
李 海（北京 自由撰稿人）
田永德（内蒙古 民间维权人士）
昝爱宗（杭州 记者）
刘逸明（湖北 自由撰稿人）
刘荻 （北京 自由职业）
签名规则如下：
1，开放签名。
2、只接受本名签名或常用笔名
3、姓名、当前所在省份、职业。
4、签名发送信箱：xizangwenti@gmail.com
