Piąta Międzynarodowa Konferencja Grup Wspierających Tybet
315 uczestników Piątej Międzynarodowej Konferencji Grup Wspierających Tybet z 56 państw i sześciu kontynentów spotkało się w Brukseli w dniach 11 – 14 maja 2007 aby umocnić swoje głębokie oddanie dla ludzi Tybetu i ich odważnej walce o wolność. Postanowiono wzmocnić wysiłki w wsparciu Tybetu i apelowaniu do społeczności międzynarodowej, w tym rządów, wybranych przedstawicieli i liderów społeczeństwa obywatelskiego, a także wszystkie osoby miłujące wolność na całym świecie, o wsparcie dla Jego Świątobliwości Dalajlamy. Uczestnicy Konferencji podziwiają niewzruszone oddanie Tybetańczyków w Tybecie dla Dalajlamy i ich gotowości dla ochrony własnej kultury i tożsamości. Uczestnicy Konferencji będą kontynuować swoje nieustające działania mające na celu osiągnięcie politycznego rozwiązania kwestii Tybetu zgodnie z wolą narodu tybetańskiego do wolnego stanowienia o swojej przyszłości.
Podczas tego spotkania ponownie zaprezentowana została rosnąca siła ruchu na rzecz Tybetu. Możliwość pokonania rozczarowania spowodowanego nieobecnością Jego Świątobliwości podczas Konferencji, spowodowaną presją ze strony rządu Chin, jakiej uległa Belgia, wskazuje na długofalowe oddanie światowego ruchu.
Konferencja wyraziła głębokie zaniepokojenie niechęcią ChRL wobec kontynuowania poważnych negocjacji, w związku z brakiem rozmów pomiędzy rządem a Wysłannikami Jego Świątobliwości Dalajlamy od ponad roku. Prowadzi to do poważnych wątpliwości na temat szczerości chińskiego rządu w tym względzie. Uczestnicy Konferencji są równie zaniepokojeni brakiem poprawy traktowania Tybetańczyków w Tybecie, gdzie wciąż łamane są prawa człowieka. Uczestnicy wezwali społeczność międzynarodową do nacisków na chiński rząd w celu osiągnięcia widocznych efektów pozytywnego nastawienia, zarówno poprzez aktywne i konstruktywne kontynuowanie dialogu w sprawie rozwiązania dla Tybetu oraz przestrzegania standardów praw człowieka w całym Tybecie. Grupy wspierające Tybet będą szczegółowo monitorować sytuację i podejmować odpowiednie działania w przypadku braku poprawy sytuacji.
Uczestnicy Konferencji proponowali i dyskutowali nad strategiami i działaniami na celu wsparcia starań Tybetańczyków; konferencja zadecydowała o skupieniu uwagi grup wpierających Tybet na wielu ważnych tematach. Najpilniejszym z nich jest kampania mająca na celu skierowanie uwagi na Tybet w związku z Igrzyskami Olimpijskimi w Pekinie w 2008 roku, kampania, w której aktywny udział wezmą wszystkie grupy wspierające Tybet.
Zwiększone starania będą poświęcone wzmocnieniu rządowego i parlamentarnego wsparcia dla sprawy Tybetu i procesu negocjacji chińsko-tybetańskich. Mając na uwadze rosnące znaczenie relacji pomiędzy mieszkańcami Tybetu i Chin, a także uznając ogromny wzrost zainteresowania Tybetem i jego kulturą wśród Chińczyków, konferencja zdecydowała o zintensyfikowaniu działań mających na celu kontakt z mieszkańcami Chin. Szczególną rolę w tym procesie odgrywają osoby wpływające na opinię publiczną. Kwestia przestrzegania praw człowieka, szczególnie wolności wypowiedzi, a także wolności religii oraz kwestia więźniów politycznych w tym XI Panczenlamy, będą stanowiły ważny cel działań mających na celu przestrzeganie przez ChRL międzynarodowych zobowiązań. Naruszenia praw tybetańskich uchodźców uciekających do Nepalu także stanowi obszar szczególnej uwagi i działań.
Mający miejsce obecnie proces transferów ludności chińskiej do Tybetu w alarmującej skali, który prowadzi do społecznej i ekonomicznej marginalizacji Tybetańczyków, stanowi ważny cel działań. Kwestie środowiska, w szczególności zagrożenie dla rzek mających źródła w Tybecie, a także lekkomyślna eksploatacja zasobów posiada krytyczne znaczenie dla regionu i całego świata.
Konferencja wyraża uznanie dla skutecznych działań Jego Świątobliwości Dalajlamy i ludzi Tybetu ustanawiających prawdziwie demokratyczny system rządów na uchodźstwie. Na początku konferencji, Jego Świątobliwość przesłał przesłanie, w którym prosił o szczerą i otwartą dyskusję oraz konstruktywne sugestie. Konferencja odbyła się w momencie krytycznym dla międzynarodowego ruchu tybetańskiego, przed Igrzyskami Olimpijskimi w Pekinie oraz przy rosnących naciskach rządu Chin na rządy na całym świecie, co znalazło swoje szczególne odzwierciedlenie w nieobecności Jego Świątobliwości w Brukseli. Grupy wspierające Tybet zakończyły konferencję posiadając konkretne cele oraz zdeterminowane w swoich działaniach, posiadając przejrzystą strategię działań na kolejne trzy lata.
